2016 ABD yapımı 11.22.63 (J.F.Kennedy’nin suikaste uğradığı tarih), bir zaman yolculuğu hikayesi. lisede İngilizce öğretmeni olan Jake Epping karakterini merkeze alacak. Bir lokantanın deposunun geçmişe açıldığını fark eden ve zamanda geriye giden Epping, John F. Kennedy suikastını önlemeye çalışır. Ancak işler çok geçmeden sarpa sarar; zira kahramanımız, Lee Harvey Oswald engeline takılır ve hayatının aşkı ile karşılaşır!
Freud’un Rüyaların Yorumu kitabının yedinci bölümü yanan ölü çocuk rüyasıyla başlar. Rüya da bir baba, hasta çocuğunun yatağının başında gece gündüz nöbet tutmuş ama çocuk maalesef ölmüş. Baba bitişik odaya geçip uzanmış ama hem çocuğunun mumlarla aydınlatılmış odasını görmek için kapısını açık bırakmış hem de ölü çocuğun başında dua ederek nöbet tutması için bir adam görevlendirmiş. Uykuya dalan baba rüyasında çocuğunu görmüş, çocuk basasının kolunu sıkmakta ve “baba, görmüyor musun, yanıyorum” demekteymiş. Birden uyanan baba, çocuğun başında…
Masalların tarifi / ne olduğu üzerine genel kabuller var ama “masalın” etik kaygısı üzerine pek yok. Masalın tarifinden başlarsak a) anonim olduğunu, b) nesilden nesile sözlü aktarıma dayalı geleneksel olduğunu, c) hayal ürünü olağanüstülükler içerdiğini d) gerçek kaygısı olmadığını tam tersi gerçek olmadığını bizzat masalın vurguladığını e) zamansız olduğunu / -miş’li geçmiş zaman vurgusuyla seslendirilmekle birlikte o –miş’li geçmiş zamanın herhangi bir zaman olabileceğini, sayabiliriz. Böyle bakınca masalın muradının ne olduğu sorusu ortaya…
Tasarımcı ya da satışçı değilim. Moda takipçisi olduğumu da söyleyemem. Asıl çalışma alanım mali işler; muhasebe, finans, vergi vs. Ama hazır giyim perakendesinde çalışınca ister istemez sektörün bütününde neler oluyor, geleceğinde neler olur, kafamın bir kenarında da bunlar dönüp duruyor. Bir noktada gelişen çevre ve ekolojiyi koruma bilincinin etkisiyle hızlı ve çoklu tüketime dayalı giyim alışkanlığının etkisinin azalacağını, yerine de daha yavaş ve sürdürülebilir üretime dayalı bir giyim anlayışının gelişeceğini düşünüyorum. Kanımca bu gel…
Aynen başlıktaki gibi. Eskisi gibi alıp gazeteyi sayfa sayfa okumak (kahve eşliğinde, bayılırdım) artık pek mümkün gelmiyor. Bunun birkaç nedeni var; internetin mobilleşmiş olması başlı başına bir neden, internet (ve mobilin) hızlandırdığı (şu/an) zamanlarda haberlerin hızla gündeme gelip, aynı hızla da gündemden çıkıyor olmaları da bir neden, haber kaynaklarının olağanüstü çoğaldığı ama nicel çoğalmanın nitel kısırlığı da gözümüze sokması da bir başka neden. Öyle olunca da tekrar etmeyen, copy-paste’siz, tek okumada giriş gelişme varsa da son…
Giyimi üzerime yakıştırmayı severim, önce benim beğenmem lazım, ama bir moda takipçisi değilim. Zaten moda’dan ne anlamak gerektiği konusunda (genelde sanılanın aksine) bir fikir birliği olduğunu da sanmıyorum, yani trendle moda’yı eşanlamlı kullanmıyorsak -ki değildir- herkesin modası kendisine gibi birşey var ortada. Ben moda’yı biraz değişiklik gibi tanımlıyorum, tektipe karşı, alışılmış olana karşı, yeniyi varetme gücü olmasa da kültürel altyapısını hazırlayan ve başkalarını da davet eden katılıma açık bir etkinlik gibi. Kaç tip moda var s…
Ali Saydam yazılarını takip etmeye çalıştığım, iletişim alanında yüksek birikimi ve özgün fikirleri olduğunu düşündüğüm biri, özellikle pr’da yaygın/popüler kavram ve trendlerin yerel uyarlamalarını yakalama noktasında. Geçen yazılarından birinde gene böyle ilginç bir durum yakalamış: “Özeti şu: İsmailağa cemaati ile cemaatten ayrılan Fatih Medreseleri grubunun İsmailağa markasını kullanma konusundaki anlaşmazlıkları mahkemeye taşınmış. Marka ihlali davasında cemaat lehine karar veren mahkeme İsmailağa Medya A.Ş.’yi 5 bin TL tazminata mahkûm e…
İlk, Alman müzisyen Patrick Metzger kuyllanmış terimi; “millenial whoop”. Müzik terminolojisinde, büyük bir ölçekte, beşinci ve üçüncü notalar arasında ileri geri sıçrayan biz dizi nota ya da sadece iki notanın arka planda sürekli tekrarlanması. Metzger’in dikkat çektiği bu durumun, günümüzde “hit müziğin ark planı” ya da bir başka deyişle pop müziğin iskeletini oluşturduğu ciddi müzik eleştirmenlerince yaygın kabul gören bir görüş haline geldi. Bunu da hegemon kültürün biçimlendirdiği algı dünyamızda, kulaklarımızca kolaylıkla fark edilen bas…
Ali Saydam dedi bunu. İngiliz PR şirketi Bell Pottinger’in Güney Afrika’da (elbette para karşılığı) yürüttüğü “ırk temelli gerilimi artırma” faaliyetlerinin ayyuka çıkmasını konu ettiği yazısının [1] sonunda ve elbette ironik bir hayıflanma tonuyla. Ama yazının tamamı, “iletişim” denen sanatın ne kadar karanlık yönleri olabileceğine dönük oldukça etkileyici bir olayı öykü tadında sunuyor. Gerçi yabancısı değiliz hiçbirimiz, siyasal jargonda da yer edinmiş propaganda, ajitasyon, demagoji, vs.ler den Amerikan siyasetinden bildiğimiz lobiciliğe …
İnsan beyninin duyguları bir takım kimyasallar üreterek sağladığı bir süredir biliniyor [1] . Bu alanda yapılan araştırmaların konuları arasında hangi kimyasalın hangi duyguyu tetiklediği kadar, kimyasalların sentetik üretimi ile dışarıdan verilip verilemeyeceği de var. Paul J. Zak [2] ve ekibi de yirmi yıl boyunca “güven” duygusunu bu şekilde araştırdılar. Zak’ın ilk çıkış noktası oksitosin adı verilen kimyasal oldu, kemirgenlerde bu kimyasalın, diğer bir hayvana yaklaşmanın güvenli olduğunu gösteren bir işaret olduğunu biliyordu. Bu durumun…
Bilemiyorum belki ben fazla şüpheciyim ama gelişmenin başdöndürücü hızıyla medeniyetin insana "kazandırdığı" hırsların birlikte, muazzam imkanlar sağlayan ütopik bir gelecek kadar distopik bir geleceğin varolma imkanlarını da yarattığından endişeliyim. Umalım da yersiz olsun! Anılarımızın aslında düşündüğümüz kadar kalıcı olmadığı görülüyor. Bilim insanları kötü anıları değiştirmenin mümkün olduğu kanısında. Kaynak: Bilim insanları kötü anıları yok etmenin yolunu buldu mu?
Onlarca bilim kurgu filminde karşımıza çıkan "garipliklerden" biri daha gerçek olmak üzere (ve emin olun zamanla "gariplik" olmaktan çıkıp "normalleşecek"). Pc kameralarıyla ve web siteleriyle hayatımıza giren "seyretme" olgusu, zaman içerisinde sanal seksinde içinde olduğu bir yığın "yeni" alışkanlığın "yaygınlaşmasına" yol açmıştı. Aşağıdaki haberde olabilecek belki de en masum haliyle verilen son gelişmenin de kullanım alanının hızla çeşitleneceğine emin olabiliriz sanırım. Uzak me…
“Sana söyledim Bernard. Bize güvenme. Biz sadece insanız. Eninde sonunda hayal kırıklığına uğratırız”* Son dönemin trend yazı konusu teknolojinin hızlı gelişimine bağlı olarak yaşanan değişimler. Şirketler hızlı değişime nasıl ayak uydurmalı? Değişimi bir süreklilik olarak işe nasıl monte edebiliriz? Robotlar ve yapay zekâ işimizi elimizden alacak mı? İşgücü nasıl evrilecek? Bunlar aynı zamanda, bu değişime ayak uydurmak isteyen kurumların, vasıf ve nitelik açısından ihtiyaç duydukları işgücü ihtiyacının da hızla değişeceği anlamına geliyor. Ö…
Tarih’in herkes için anlamı tek (geçmişte olmuş olaylar) ama çağrışımları farklı farklı. Kimi için gereksiz ve sıkıcı, kimi için bozkırda nal sesleri, kimine göre egemenlerin romansı / ezenlerin ezilenler üzerindeki tahakkümünün aracı, kimilerine göreyse… “anlatılan senin hikâyen”… Her ne çağrıştırırsa çağrıştırsın, ne tarih okuması bitiyor ne de tarih yazımı. Bunun iki nedeni var sanırım! Birincisi, her dönemin genel kabulleri, yaygın kültür yapısından dolayı farklılıklar gösteriyor ve öyle olunca da her dönemin tarihteki olaylara bakışı, yar…
Başlığa bakıp orta yaş krizine girdiğimi düşünmeden önce yazının kalanını okumanızı öneririm. Kastettiğim bir yanıyla yaşamın artan ‘hız’ı, bir yanıyla da hızla iş ve toplumsal hayata katılan yeni kuşakların (ki hepsinin bir adı var artık; x,y,z diye) hızlı tüketimle beslenen kültürlerinin baskınlığı. Bizde sosyologlar genellikle doğrudan siyasal yanları ve sonuçları olan hareketlerle görünür olan toplum kesimleriyle ilgililer, o yüzden de değerlendirmeleri gelişmelerin gerisinde kalır gibi gelir bana. Örneğin internetin ve sosyal medyanın gen…
Bu bloğu açtığımdan beri kimi sorular geliyor, tanıdıklardan; neden açtın, zaten yoğun değil misin, bir de buna nasıl zaman bulacaksın, ne gerek var, vs vs. Ben de tek seferde yanıt vereyim dedim. Bloğu açtım, çünkü bir kere yazmayı seviyorum, yazarak paylaşmayı. İkincisi, blog yazmak, yazdığım konulara yoğunlaşmamı sağlıyor ki, bence bu büyük bir kazanım, bu sayede o konu üzerine daha geniş düşünebiliyorum. Yoğun mu çalışıyorum, evet yoğun çalışıyorum. Zaman bulmak bir sorun mu, evet bazen sorun gerçekten de. Ama olayın güzel tarafı da bu. O …
Emrullah Kandemir - Yeni teknolojilerin ortaya çıkardığı uygulamalar her yaptığımız alışverişi (her çeşit kart, puan uygulaması vs. ile), her gittiğimiz yeri (akıllı telefonlarımızın konum toplaması, GPS sinyalleri, mobese kameraları ile), ne yemekten, ne giymekten, ne izlemekten, nerede bulunmaktan hoşlandığımıza kadar tüm günlerimizi kaydediyorlar. Bizde bunu biliyoruz; üzerine hemen her gün bir yazı okuyup, günlük sohbetlerimizde tartışıyoruz. Bu yazıların, konuşmaların kimileri, geleceğe dair distopik kurgularla buluşan “eyvah” modunda, e…
Futuristlerin kurgularında zaman zaman yer bulan gelecek senaryolarından birisi şirket/devletler. Distopik temalı bilim kurgu filmlerinde de sıkça değinilen bir konudur. Hali hazırda dünya üzerinde, şirketlerin güdümünde olmakla nitelenen ya da sanki şirketmiş gibi yönetildiği düşünülen devletler var ama Kuveyt yönetimi aldığı bir kararla bunu bir adım ileriye taşıyacak gibi görünüyor. Geçen yıl IŞİD eylemi sonucu 27 kişinin öldüğü Kuveyt’te yönetim, vatandaşlık veri tabanını DNA verileriyle oluşturma kararı aldı. Her ne kadar gerekçe terör sa…
Accenture, Teknoloji Vizyonu 2016 raporunu geçtiğimiz ay yayınladı. Raporda dünyayı şekillendiren 5 trend belirlenmiş: Trend 1: Akıllı Otomasyon Akıllı otomasyon yenidünyada büyümenin ve inovasyonun başlangıç noktası olacak. Yapay zekâ tarafından desteklenen çözümler, farklı sistemlerden muazzam miktarda veriyi elde etme ve işleme yeteneği sağlayarak şirketlerin iş modellerini ve iş yapma biçimlerini önemli ölçüde değiştirecek. Trend 2: Akışkan İş Gücü Şirketler sürekli değişen dijital çağa ayak uydurmak için gerekli teknolojilere ve araçlara …
Survivor bu sene onbirinci sezonunda. Ben herhalde beş sezondur filan izliyorum. Bu beş sezonun toptan değerlendirmesine ilişkin görüşümü tek cümlede özetlesem, “her sezon bir öncekine göre düzeyi daha da düşen program” derim. Kültür, toplumsal akıldan yansıyanlar ya da toplumsal aklın yansımalarıdır diye düşünürsek, survivor tarzı programların yarışmacılarında simgeleşen ve SMS’lerle somutlaşan yansımaları da bu düzlemde görmemiz gerekir. Şu son sezona kadar, bunun üzerinde en çok sırıttığı ve yarışmacı Turabi olmuştu, (All Star’da yanına bir…